இயல் 24இல் ஒரு பகுதி

‘இந்துக்கள்-ஒரு மாற்று வரலாறு’ என்ற நூலின் இயல் 24இல் ஒரு பகுதி:
[ஒருநாள், பள்ளத்தெருவில் அமர்ந்தவாறு, வயதான பள்ளர்கள் குழுவிடம் நான் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். சாவு, கடமை, விதி, மறுபிறப்பு ஆகியவற்றைப் பற்றிச் சென்றது பேச்சு. என் அரைகுறைத் தமிழில், அவர்களிடம், "மரணத்திற்குப் பிறகு ஆன்மா எங்கு செல்கிறது" என்று கேட்டேன்...அவர்கள் விழுந்து விழுந்து சிரித்தனர். சிரிப்பு, என் பேச்சினாலா, கேள்வியினாலா தெரியவில்லை. கண்ணைத் துடைத்துக் கொண்டு, ஒரு கிழவர் சொன்னார், "அம்மா, எங்களுக்குத் தெரியாது! ஒருவேளை உங்களுக்குத் தெரியுமா? நீங்கள் அங்கே போயிருக்கிறீர்களா?" "இல்லை, ஆனால், இந்த வாழ்க்கையில் தங்கள் கடமைகளை ஒழுங்காகச் செய்தவர்கள் அடுத்த பிறவியில் உயர்ந்த சாதியில் பிறப்பார்கள் என்று பார்ப்பனர்கள் சொல்கிறார்கள்" என்றேன். "பார்ப்ப னர்கள் சொன்னார்களா?" என்று கேலிசெய்தார் இன்னொரு கிழவர். "அவர்கள் எதை வேண்டுமானாலும் சொல்வார்கள். அவர்கள் தலை சுற்றிக்கொண்டுதான் இருக்கும்." -கேத்லீன் கவ், 1960இல் எழுதியது.]

[பள்ளர்கள் ஆதிதிராவிடரின் ஒரு பிரிவினர். பிற இடங்களில் தலித்துகள் என்று வழங்கப்பட்டவர்களைக் குறிக்கும் தென்இந்தியச் சொல் ஆதி திராவிடர்-வெண்டி டோனிகர்]. குறிப்பு: பள்ளர்களை ஆதிதிராவிடர் என்பது சரியா என்பது கேள்விக்குரியது, இது வெண்டி டோனிகர் சொல்வது. இது முக்கியமில்லை. இந்த உரையாடலில் வெளிப்படுகிறதே, மறுபிறப்பு பற்றிய மாற்றுப் பார்வை-அதுதான் முக்கியமானது. இந்துக்கள் என்போர் ஒரேசீர்த்தன்மை உடைய ஒரு குழு போன்ற பார்வை இப்போதெல்லாம் முன்வைக்கப்படுகிறதே, அதற்குச் சொல்கிறேன்.

தினம்-ஒரு-செய்தி